
In het muzikale traject van Stefan Prins (°1979) is er een duidelijke constante: het in vraag stellen van het ‘oude/gekende’ en het zoeken naar het ‘nieuwe/onbekende’. Als zevenjarige begon hij piano te studeren aan de plaatselijke muziekschool en schreef al gauw kleine pianowerkjes voor eigen gebruik. Gaandeweg ontwikkelde hij een grote affiniteit met het twintigste-eeuwse repertoire en studeerde met grootste onderscheiding af aan de muziekschool met een programma rond vroeg twintigste-eeuwse muziek.
Toch besloot hij zich vervolgens te concentreren op de wetenschappen en studeerde voor burgerlijk ingenieur. In de loop van die studies bleef de piano echter een trouwe gezel, die hem, na het horen van een concert van Fred Van Hove, via de hedendaagse muziek naar de vrije improvisatiemuziek leidde. Nadat hij, geparalyseerd door de autoriteit van twintigste-eeuwse iconen als o.a. Boulez, al geruime tijd geen muziek meer aan het blad had toevertrouwd, begon hij toen opnieuw te componeren. Niet lang daarna, in 2001, werd zijn strijkkwartet ‘Zeven Metamorfosen’ bekroond op de Aquariuswedstrijd voor compositie in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel. In datzelfde jaar begon ook een verblijf in Barcelona dat erg bepalend is geweest voor zijn verdere muzikale wandel. Vooral de samenwerking met de improvisatiemuzikant Horacio Curti (shakuhachi), met wie hij een duo oprichtte, is hierin van groot belang geweest. Toen hij in 2002 terugkeerde, richtte hij met Nicolas Rombouts, Joachim Deville? en Thomas Olbrechts het improvisatiekwartet collectief reFLEXible op, en speelde met hen op het Free Music Festival waar hij drie jaar eerder Fred Van Hove hoorde. Nadat hij in datzelfde jaar afstudeerde als burgerlijk ingenieur, startte hij aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium piano- en compositiestudies, waar hij tot op heden studeert. In 2004-2005 studeert hij daarnaast met een beurs van de Vlaamse Gemeenschap aan de Sonologie-afdeling van het Koninklijk Conservatorium van Den Haag. In datzelfde jaar ontvangt hij de tweede prijs op de "Week van de hedendaagse muziek" (Gent) voor Memory Space #1 (altviool, bayan/accordion en live-electronics). Memory Space #2 (blokfluit, percussie, elektrische gitaar, piano, contrabas en live-electronics), geschreven in opdracht van Tomma Wessel en Champ d'Action, werd geselecteerd door ISCM Belgium voor de ISCM World Music Days in Hong Kong (2006).
De samenwerking met Stefan Prins kan gerust exemplarisch genoemd worden voor de manier waarop Champ d’Action naar de toekomst toe wil werken met componisten/uitvoerders. Stefan Prins is het type artiest waar Champ d’Action graag mee in investeert. Hij is niet alleen een jong, beginnend componist, maar tevens een begenadigd uitvoerder (pianist). Champ d’Action heeft Stefan Prins en zijn collega’s van het collectief reFLEXible in eerste instantie betrokken bij het Looking for the borders-project dat geconcipieerd werd in functie van dedonderdagen in deSingel en waarbij oorspronkelijk de composities van Orm Finnendahl en Karlheinz Essl centraal stonden. Tijdens het repetitieproces echter groeide de samenwerking verder uit en werd beslist om ook een werk van Stefan Prins zelf op het programma te zetten (zijn werk voor piano en knikkers, Etude Intérieure 1, dat hij trouwens zelf uitvoerde). Het Looking for the borders-project werd uitgevoerd op verschillende podia. Op die manier kon het project organisch groeien.
Tevens vroegen we Stefan Prins om een nieuw werk te schrijven voor piano en houtblaaskwartet voor de openingsavond van het TIME CANVAS-festival 2004. Dit werk, No habra una sola cosa que no sea una nube, werd op 4 december gecree?erd in het FotoMuseum, naast een creatie van een werk voor trompet solo van Luc Brewaeys en de tweede uitvoering van Techno Park van Stefan Van Eycken.
In het kader van Tomma Wessels doctoraatsproject aan het Orpheus Instituut, kreeg hij samen met 4 andere hedendaagse componisten (zie INTEGRATING THE RECORDER) een compositieopdracht die uitmondde in Memory Space #2, voor blokfluit, percussie, elektrische gitaar, piano, contrabas en live-electronics. Deze compositie werd gecreëerd op 23 maart 2006 in het Orpheus Instituut (Gent), en was nadien nog te horen in deSingel en het Lemmens Instituut.
Ook de compositieopdracht die het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant aan Stefan gaf i.h.k.v. het Transit festival 2006, zal uitgevoerd worden door Champ d'Action, in samenwerking met het collectief reFLEXible.
De samenwerking met Stefan Prins zal ongetwijfeld nog verder gei?ntensifieerd worden gedurende de volgende seizoenen.
Stefan Prins over de samenwerking met Champ d’Action:
"Het tijdperk van de’kunst voor de kunst’ is wat mij betreft voorbij. Verander(en)de maatschappelijke structuren, de nieuwe wereldorde en de snelle economische en technologische evoluties hebben er onder andere voor gezorgd dat de kunstenaar (en dus ook de componist) niet langer als een wereldvreemde kluizenaar in zijn werkkamer aan zijn geesteskinderen kan werken zonder over deze veranderingen te contempleren, hierop (op een abstracte manier) kritiek te uiten of hierover een standpunt in te nemen. Dit brengt met zich mee dat het weinig zin meer heeft als componist in opdracht van deze of gene in afzondering een werkje te schrijven, af te leveren, e?e?n repetitie bij te wonen, na de creatie het applaus in ontvangst te nemen en naar huis terug te keren. Een andere, veel relevantere aanpak zou zijn: samen met de opdrachtgever gedurende een langere periode een artistieke weg bewandelen, zodat discussie mogelijk wordt, zodat je als componist kan “zoeken”, in samenwerking met de uitvoerders, waardoor je een evolutie kan maken. Hierdoor ontstaat een wederzijds engagement tussen componist en opdrachtgever/ensemble dat het vrijblijvende overstijgt en een muzikale e?n maatschappelijke zingeving met zich meebrengt. Helaas is deze situatie in Belgie? eerder uitzondering dan regel. Champ d’Action is een van die uitzonderingen, en ik ben daarom dan ook bijzonder gelukkig als jonge componist met hen te kunnen samenwerken. Niet alleen kreeg ik de gelegenheid samen met hen een traject op langere termijn uit te werken, bovendien gebeurt dit in haast ideale omstandigheden: gebruik van de elektronische studio, uitvoeringen door (en samen met) gee?ngageerde, fantastische muzikanten tijdens verschillende concerten (zodat een compositie ook kan rijpen en groeien), en –wat voor mij bijzonder belangrijk is- in een sfeer van warme vriendschap en wederzijds vertrouwen en engagement."
In de Champ d'Action ARCHIVE SERIES verscheen intussen een opname van Etude Intérieure 1 N° 01 - PIANO INTERIEUR (van en door Stefan Prins) en van More or less N° 05 - MORE OR LESS (van Karlheinz Essl, door Champ d'Action en collectief reFLEXible).
© 2004-2010 ChampdAction